Sonunda da güneş açar
gün çıkar ağır ağır
Geri gelir gözlerim
açık unuttuğum gece lambasından
Tek tek toplanır avuçlarıma
uykusuz çarşaflara biriken düşünceler
Ancak kıpırdanır ki parmaklarım
akşamın hıçkırıkları boğulur
Işığa erer sonra karanlık
aydınlığı kaparım şafaktan
Sabahın çığlıklarına su veririm
gecenin arta kalan yıldızlarından
.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder